تبليغاتX
زبان سرخ و سر سبز
سیاست ادبیات جامعه
 رحيم و رجيم
از باغ می‌برند چراغانی‌ات   کنند ............................تا  کاج جشن‌های زمستانی‌ات کنند
پوشانده‌اند "صبح" تو را "ابرهای تار" ........................ تنها به  این  بهانه  که بارانی‌ات کنند
یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند ................... این بار  می‌برند  که  زندانی‌ات   کنند
ای گل گمان مبر به شب جشن می‌روی ................... شاید به خاک مرده‌ای ارزانی‌ات کنند
یک نقطه بیش فرق "رحیم" و "رجیم" نیست ............ از نقطه‌ای بترس که شیطانی‌ات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست ........................ گاهی بهانه  است که قربانی‌ات  کنند
|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در پنجشنبه هشتم اسفند 1387  |
 
افسانه ی حیات حرفی جز این نبود         یا  مرگ  آرزو  یا  آرزوی  مرگ
|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در سه شنبه یکم بهمن 1387  |
 ققنوس شعر

گویا تمام شعر سپیدم به شعله ای

تبدیل به خاکستر افسوس می شود

آنگاه از میان همین شعله ی خموش

شعری دوباره بال می زند و

                                   مرغ مرده ای

جان می دهد به شعرم و

                               ققنوس می شود

                                                         (  آتش .ز)

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 شیشه ی سکوت

تا مگر شیشه ی این کاخ به هم درشکند
 تا مگر ولوله افتد به دل قصر سکوت
 دست در حسرت سنگ
 سنگ در آرزوی پرواز است

                                           حمید مصدق 

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 خواب اقیانوسی

گر چه ظلم حاکمان

ظلم دقیانوسی است

در سکوتی اینچنین 

خواب ما آشفتگان 

خواب اقیانوسی است

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 شعر بی دروغ

ما که اين همه براي عشق
                      آه و ناله ي دروغ مي کنيم


راستي چرا
در رثاي بي شمار عاشقان
                             -که بي دريغ-
خون خويش را نثار عشق مي کنند 

  از نثار يک دريغ هم
                            دريغ مي کنيم؟
           ( قیصر امین پور)

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 مشت بر نمد
جزر و مدی که شعر من در من

به  هواداری   جماعت    خواب

به بلندای سخت سد می زد

ای  دریغا  چه  دیر   فهمیدم

در محیطی خراب و خواب آلود

مشت بیهوده بر نمد می زد

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 غزل کلاغ
چه بهار و باغ باشد

که سرود کودکانش

غزل کلاغ باشد!

(م . سرشک)

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 سفر نامه ی باران
آخرین برگ سفر نامه ی باران

این است :

که زمین چرکین است

(م.سرشک)

|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 اسکندر یا کاوه
کاوه ای پیدا نخواهد شد امید           کاشکی اسکندری پیدا شود
|+| نوشته شده توسط منصور حلاج در یکشنبه بیست و نهم دی 1387  |
 
 
بالا